Zajęcia terenowe pomagają w zrozumieniu zagadnień w bezpośrednim kontakcie ze środowiskiem, a zatem dzisiaj naszą salę lekcyjną zastąpiliśmy lasem.
Las, bór, puszcza, knieja, zagajnik… ileż określeń można znaleźć dla obszaru, na którym rośnie mnóstwo drzew, krzewów, obszaru, na którym wiele dużych i małych zwierząt znajduje schronienie, buduje swój dom.
A czym dla nas jest las?
Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzecioklasiści pod opieką wychowawczyń wybrali się na wycieczkę do Puszczy Niepołomickiej. Każda taka wyprawa może być pełna wrażeń – las jest za każdym razem inny. Ten jesienny, dzisiejszy, zachwycił nas swoim urokiem, tajemniczością, zaskoczył przyrodniczymi niespodziankami, zachęcał do dokładniejszego poznania rosnących w nim roślin i mieszkających zwierząt. Wybierając się na wycieczkę do lasu, pamiętaliśmy, że jesteśmy tam tylko gośćmi, dlatego już na jego progu powtórzyliśmy zasady zachowania w nim. Cieszyliśmy się pięknem otoczenia, wdychaliśmy świeże, rześkie powietrze, korzystaliśmy z darów tego miejsca, zbierając szyszki, kasztany, jarzębinę, żołędzie, kolorowe liście, grzyby, a z nich tworzyliśmy kompozycje oraz sekwencje według podanych warunków. Podczas wyprawy do lasu mieliśmy szeroko otwarte oczy i uszy. Chłonęliśmy przyrodę wszystkimi zmysłami. Podzieleni na grupy wykonaliśmy mnóstwo pomiarów, doświadczeń, obserwacji przy pomocy lup, lornetek.
Metody badawcze, obserwacje wielozmysłowe, doświadczenia i pomiary w bezpośrednim kontakcie z przyrodą stworzyły naszym uczniom dogodne warunki do samodzielnych poszukiwań, prowadzących do zdobycia nowych wiadomości w sposób aktywny i twórczy. Terenowe zajęcia zmusiły trzecioklasistów do całościowego pojmowania środowiska przyrodniczego, odrzucenia fragmentaryczności i statyczności myślenia, pozwoliły uzyskać „informacje pierwotne”, autopsyjne, nieskażone procesem cudzej weryfikacji. Ponadto podczas tego typu zajęć rodzi się niezwykła więź człowieka z przyrodą, co jest ich dodatkowym walorem.
